Starczowzroczność

Starczowzroczność
Spis treści
  1. Objawy starczowzroczności
  2. Leczenie starczowzroczności
Starczowzroczność (łac. presbyopia) jest następstwem fizjologicznego procesu w czasie którego miękka i elastyczna soczewka łatwo zmieniająca swój kształt i dająca możliwość akomodacji oraz ogniskowania obrazów bliżej i dalej położonych staje się bardziej sztywna. Nie może ona wtedy tak łatwo zmieniać swojego kształtu jak wcześniej co powoduje oddalene się od oka punktu bliży wzrokowej powodując trudności z ostrością widzenia na bliską odległość, co objawia się coraz to dalszym odsuwaniem od oczu czytanego tekstu. Starczowzroczność może występować w połączeniu z krótkowzrocznością, nadwzrocznością lub astygmatyzmem.

 

Objawy starczowzroczności

Presbiopia zaczyna się już około 10 roku życia lecz większość ludzi nie zauważa tego zjawiska przed upływem 40 roku życia. O potrzebuje nieco większej odległości z bliska oraz silniejszego oświetlenia aby lepiej widzieć.

Leczenie starczowzroczności

Do korekcji presbiopii stosowane są okulary dwuogniskowe, w których dolna część służy do korekcji z bliska natomiast górna do korekcji z daleka. Okulary trójogniskowe obejmują korekcję do trzech różnych odległości. Najwygodniejsze rozwiązanie stanowią soczewki o zmiennej ogniskowej tzw.progresywne w których istnieje płynna progresja mocy optycznej. Dla osób noszących soczewki kontaktowe przewidziano soczewki kontaktowe dwu- i wieloogniskowe lub specjalny system doboru soczewek tzw. monowizja. Szczegółowe informacje na ten temat prezentujemy w dziale poświęconym soczewkom kontaktowym.

Do wyrównania starczowzroczności stosuje się odpowiednie do wieku szkła plusowe.

  • 40 - 45 lat szkła w dioptriach od +1,0 do +1,5
  • 45 - 50 lat szkła w dioptriach od +1,5 do +2,0
  • 50 - 55 lat szkła w dioptriach od +2,0 do +2,5
  • 55 - 60 lat szkła w dioptriach od +2,5 do +3,0

Podobne teksty