Wczesna diagnostyki nowotworów układu nerwowego

Wczesna diagnostyki nowotworów układu nerwowego

Diagnostyka nowotworów układu nerwowego to obszar, w którym nastąpił najszybszy postęp umożliwiony przez gwałtowny rozwój techniki i informatyki. Wprowadzenie na przykład najnowszych technik rezonansu magnetycznego pozwoliło nie tylko na uwidocznienie ogniska nowotworowego, ale również na zlokalizowanie obszarów ważnych funkcjonalnie i połączeń między różnymi ośrodkami. Diagnostyka ciągle rozwija się, jest coraz mniej inwazyjna i coraz bardziej zogniskowana na obrazowaniu nie jedynie struktury, ale również funkcji i metabolizmu. Prosta dla pacjenta i co najważniejsze nieinwazyjna diagnostyka umożliwia wcześniejsze leczenie, bardziej skuteczne leczenie operacyjne i lepsze wyniki.

Operacja guza jako pierwszy etap leczenia

Wczesna diagnostyka oznacza zakwalifikowanie do leczenia mniejszego guza, co daje szansę na bardziej doszczętne usunięcie guza i mniejsze uszkodzenia okolicznej tkanki. Niestety operacja to nie koniec leczenia, chory zostaje z reguły przekazany do leczenia onkologicznego i zostaje podjęta decyzja o ewentualnym zastosowaniu radio i chemioterapii.

Lokalizacja i stopień zaawansowania nowotworów w kontekście szans i zagrożeń dla pacjenta

Wielkość guza i jego lokalizacja są najważniejszymi czynnikami branymi pod uwagę przy kwalifikacji do leczenia operacyjnego. Oczywiście istotny jest również stan neurologiczny wynikający z uszkodzeń spowodowanych przez guz. Jeśli nowotwór już zniszczył struktury mózgu istotne dla jakości życia chorego, takie jak ośrodki mowy, czy jądra podkorowe, to przeprowadzenie operacji wydaje się bezcelowe. Ponadto naciekanie przez guz struktur łączących obie półkule, tak zwane spoidło, sprawia, że dysponujemy ograniczoną możliwością resekcji. Przy decyzji o operacji należy zawsze odpowiedzieć na pytanie, czy określone ośrodki mózgu nie funkcjonują gdyż są nacieczone – zniszczone czy też jedynie uciśnięte. Współczesna diagnostyka umożliwia prawie zawsze rozstrzygnięcie wątpliwości.

Autor: prof. dr hab. n. med. Zbigniew Czernicki

Podobne teksty