Choroba Osgood-Schlattera

Choroba Osgood-Schlattera
Spis treści
  1. Przyczyny choroby Osgood-Schlattera
  2. Objawy choroby Osgood-Schlattera
  3. Powikłania choroby Osgood-Schlattera
  4. Rozpoznanie choroby Osgood-Schlattera
  5. Leczenie choroby Osgood-Schlattera
Choroba Osgood-Schlattera (osteochondropathia, osteochondrosis tuberositas tibiae, jałowa martwica guzowatości kości piszczelowej) jest samoistnie przemijającą martwicą jałową jądra lub jąder kostnienia guzowatości piszczeli (kostna wyniosłość na podudziu poniżej rzepki, do której przyczepia się mięsień czworogłowy uda.).

Choroba występuje często obustronnie, zazwyczaj u chłopców między 10 a 15 rokiem życia. Po 16 roku życia spotyka się ją bardzo rzadko. Choroba zazwyczaj samoistnie ustępuje w ciągu około 2-12 miesięcy.

Przyczyny choroby Osgood-Schlattera

Przyczyny choroby nie są do końca poznane a wyniki badań wykazują, że choroba zaczyna się od niewielkiego, podchrząstkowo położonego pola martwicy. Istnieje wiele teorii rozwoju choroby. U dzieci guzowatość kości piszczelowej nie jest jeszcze ostatecznie ukształtowana i stale się rozwija (kostnieje). Obecnie za przyczynę choroby uważa się zaburzenia procesu kostnienia rozwijającej się guzowatości.

Czynniki sprzyjające zachorowaniu:

  • nadmierne obciążenia fizyczne, np. podczas uprawiania sportu lub joggingu
  • nadwaga
  • szybki wzrost organizmu w okresie dojrzewania
  • płeć męska
  • wiek między 10 a 15 rokiem życia

Objawy choroby Osgood-Schlattera

Dzieci najczęściej skarżą się na ból podczas wysiłku fizycznego, szczególnie przy prostowaniu kolana, np. podczas wchodzenia po schodach, skakania lub podnoszenia ciężarów oraz ból uniemożliwiający klękanie na chorym kolanie. Charakterystyczne jest obrzmiałe, ciepłe i wrażliwe na dotyk zgrubienie poniżej kolana.

Powikłania choroby Osgood-Schlattera

U osób u których nie zastosowano skutecznego leczenia lub które bagatelizowały dolegliwości może rozwijąc się stan zapalny kości oraz przerost guzowatości piszczeli i powstanie bolesnego guza poniżej rzepki.

Rozpoznanie choroby Osgood-Schlattera

Chorobę rozpoznaje się na podstawie zdjęcia rentgenowskiego kolana.

Leczenie choroby Osgood-Schlattera

Celem leczenia jest zmniejszenie dolegliwości oraz uniknięcie powikłań. Bezwzględnie konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej i przerwa w uprawianiu sportu. U niektórych osób konieczne może być unieruchomienie kończyny w szynie lub chodzenie z pomocą kul. Zabiegi fizykoterapeutyczne takie jak:rozgrzewanie, ultradźwięki, jonoforeza, a zwłaszcza laseroterapia chorej okolicy, skracają czas trwania choroby.

Leczenie farmakologiczne jest leczeniem wspomagającym i polega na podawaniu leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych.

W rzadkich przypadkach konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego polegającego na usunięciu chorego fragmentu kości.

Podobne teksty